In mijn onderwijs maak ik gebruik van AI-toepassingen om bestaande onderwijskundige modellen, zoals de taxonomie van Bloom, de piramide van Miller en het ZelCom-model, visueel aantrekkelijker en begrijpelijker te presenteren. Mijn didactische uitgangspunt hierbij is dat complexe theorie beter wordt begrepen wanneer deze overzichtelijk wordt weergegeven en aansluit bij de belevingswereld van studenten. Door AI te gebruiken kan ik modellen vertalen naar heldere schema's, visualisaties en praktische voorbeelden die beter aansluiten bij verschillende leerstijlen. Pedagogisch draagt deze aanpak bij aan inclusiever onderwijs. Studenten die moeite hebben met abstracte theoretische teksten krijgen alternatieve manieren aangeboden om dezelfde concepten te begrijpen. Hierdoor wordt de toegankelijkheid van het onderwijs vergroot en krijgen meer studenten de mogelijkheid om succesvol met de leerstof aan de slag te gaan. Tegelijkertijd blijf ik kritisch op de inzet van AI. Ik zie het als een ondersteunend hulpmiddel en niet als vervanging van professionele didactische afwegingen.